- S h e m b u l l i 6. - Le të jenë p, q këto dy gjykime:
- p : Numri natyral plotpjesëtohet me ;
- q : Numri natyral plotpjesëtohet me .
- Implikacioni i tyre do të jetë :
- p
q : Nëse , atëherë .
- Kuptohet, këtu vlera e saktësisë së gjykimit q varet prej saktësisë së gjykimit p. Nga ky shembull mund të vërehet edhe fakti se implikacioni është një veprim binar jokumutativ, sepse në rastin e përgjithshëm
.
- Për implikacionin p
q, implikacioni q p quhet i anasjelltë.
- V ë r e j t j e : Rast i veçantë i implikacionit është konsekuenca - kur prej gjykimit p logjikisht rrjedh gjykimi q, i cili është i saktë vetëm kur p është i saktë . Raste të këtlla paraqiten në mes të teoremave matematike dhe konsekuencave të tyre, sikurse edhe në mes të supozimeve të teoremave dhe konkludimeve të tyre. Në këto raste implikacioni p
q lexohet edhe kështu : p është kusht i mjaftueshëm për q; q është kusht i nevojshëm për p; q është rrjedhim i q ; etj. Fakti se prej gjykimit p logjikisht nuk rrjedh gjykimi q, shënohet p q .
- S h e m b u l l i 7. - Le të jetë gjykimi p : a > 0
b > 0 . Si konsekuencë e gjykimit p mund të nxirret gjykimi q:ab>0 , d.m.th. :
a>0 b>0 ab>0.
- Mirëpo, e anasjellta nuk vlen (q
p) , sepse q është vetëm kusht i nevojshëm (por jo i mjaftueshëm) për p, pra :
ab>0 a>0 b>0.
1.2.5. EKUIVALENCA E GJYKIMEVE
- Kur gjykimi i përbërë formohet nga dy (ose më shumë) gjykime të tjera me ndihmën e fjalëve (shprehjeve) „nëse dhe vetëm nëse", „atëherë dhe vetëm atëherë", „e nevojshme dhe e mjaftueshme", thuhet se përcaktohet me veprimin e ekuivalencës[1] .
- P ë r k u f i z i m i 1.2.5.1. - Ekuivalenca e gjykimeve p, q quhet gjykimi p
q (lexo : p ekuivalent q), i cili është i saktë kur të dy gjykimet p, q janë të sakta ose janë jo të sakta.
- Simboli
është shenja e ekuivalencës. Tabela e saktësisë se ekuivalencës është :
| v (p) |
|
v (q) |
|
|
v (p q) |
ose më shkurt |
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
- ↑ Nga fjala latine equivalens - me vlerë të barabartë, sinonim
|