|
- P ë r k u f i z i m i 1.2.1.1. - Negacioni i gjykimit p quhet gjykimi
p (lexo : jo p ose nuk është p) i cili është i saktë, respektivisht jo i saktë kur gjykimi p është jo i saktë, respektivisht i saktë.
- Simboli
është shenja e negacionit. Sipas përkufizimit del se tabela e saktësisë së negacionit duket kështu:
- S h e m b u l l i 1 - Le të jenë dhënë gjykimet : p: 1
 , q: 35 3, r : 5 > 7, s : { 1, 2, 3, 4} {2, 4, 1, 3} .
- Negacionet e tyre janë gjykimet :
p :1 , q : 35 3, r :5 < 7, s : {1, 2, 3, 4} {2, 4, 1, 3} , e vlerat e saktësisë së tyre:
| v (p) |
|
v ( p) |
|
v (q) |
|
v ( q) |
|
v (r) |
|
v ( r) |
|
v(s) |
|
v ( s) |
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
- Negacioni (
) është një veprim unar në bashkësinë e gjykimeve, meqë me atë çdo gjykimi p, me vlerë të caktuar të saktësisë, i shogërohet gjykimi i përbërë p me vlerë të kundërt të saktësisë . Në pajtim me këtë del se negacioni i gjykimit p, d.m.th. ( p) është p, andaj v ( ( p )) v (p).
- Pra, gjykimet i (
p ), p kanë një vlerë të njëjtë të saktësisë. Gjykime të këtilla quhen ekuivalente[1] dhe shënohen me simbolin e ekuivalencës :
-
( p) p{1}
- Kjo formulë shpreh të ashtuquajturën ligj i negacionit të dyfishtë.
1 .2 .2. KONJUKSIONI I GJYKIMEVE
- Kur gjykimi i përbërë formohet prej dy (ose më shumë) gjykimeve çfarëdo me ndihmën e lidhëzëz „ dhe", thuhet se ajo lidhëz e përcakton veprimin logjik që quhet konjuksion[2].
- P ë r k u f i z i m i 1.2.2.1. - Konjuksioni i dy gjykimeve p, q quhet gjykimi p
q (lexo : p dhe q),i cili është i saktë kur janë të sakta të dy gjykimet p, q.
- Simboli
është shenja e konjuksionit. Tabela e saktësisë së konjuksionit duket kështu :
- ↑ Për ekuivalencës e gjykimeve shih p. 1 .2.5 .
- ↑ Nga fjala latine conjuctio - lidhëz.
|