Shko te përmbajtja

Teorema e Kronecker-Capellit

Nga Wikibooks
Jeni duke lexuar pjesë nga libri në punim e sipër:
Matricat dhe përcaktorët


Matricat


Përcaktorët


Sistemet e ekuacioneve


Format lineare



Matrica e ekuacionit linear dhe matrica e zgjeruar e tij

[redakto]

Le të marrim sistemin e m ekuacioneve lineare me n të panjohura:

∑k=1naikxk=bi (i=1,2,⋯,m). (...44)

Në këtë rast matrica drejtkëndore A=[aik]m,n quhet matrica e sistemit të ekuacioneve lineare (44), ndërsa matrica drejtkëndore

B=[a11a12⋯a1nb1a21a22⋯a2nb2⋮am1am2⋯amnbm] (...45)

quhet matrica e zgjeruar e atij sistemi.


Thuhet se sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm nëse ekziston bashkësia e vlerave tk (k=1,2,...,n) e atillë që

∑k=1naiktk=bi (i=1,2,...,m)(...44a)

paraqet një sistem i m formulave të sakta. Bashkësia e vlerave të atilla quhet zgjidhja e sistemit të ekuacioneve lineare (44).

Teorema e Kronecker - Capellit

[redakto]

T e o r e m a: e Kronecker - Capellit. - Sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm atëherë dhe vetëm atëherë nëse r(A)=r(B).

V ë r t e t i m: Hipoteza e teoremës është e nevojshme, meqë supozimi se sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm, implikon që r(A)=r(B).

Vërtet, kur e shumëzojmë me radhë shtyllën e parë, të dytë,⋯, shtyllën n të matricës B me numrat: −t1,−t2,…tn dhe pastaj ato prodhime i shtojmë shtyllës së fundit, përftohet kjo matricë ekuivalente:

[a11a12⋯a1nb1−∑nk=1a1ktk⋮am1am2⋯amnbm−∑nk=1amktk]

Të gjitha elementet e shtyllës n+1 të kësaj matrice janë të barabarta me zero (në bazë të formulave (44a)), prandaj konkludojmë se r(A)=r(B).

Hipoteza e teoremës është e mjaftueshme, sepse kushti r(A)=r(B) implikon që sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm.

Vërtet, kur r(A)=r(B)=r, atëherë ekziston së paku një submatricë regulare e rendit r të matricës A. Le të supozojmë se submatrica e atillë ndodhet në këndin e epërm të matricës. Në këtë rast r rreshta të parë të matricës A dhe matricës B janë linearisht të pavarur, ndërkaq rreshtat tjerë në këto matrica janë kombinime lineare nga ata r rreshta të para. Nga kjo del se tani sistemi i ekuacioneve lineare (44) reduktohet në r ekuacione lineare me n të panjohura:

a11x1+a12x2+⋯+a1nxn=b1a21x1+a22x2+⋯+a2nxn=b2⋮ar1x1+ar2x2+⋯+arnxn=br

ndërsa ekuacionet tjera të atij sistemi mund të flaken (mënjanohen).

       Varësisht prej vlerës së numrit r, dallojmë këto dy raste:
1°. Kur r=n (d.m.th. kur r(A)=n), sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm dhe i caktuar, zgjidhjen e tij mund ta njehsojmë me formulat e Cramerit ose me algoritmin e Gaussit; dhe
2°. Kur r<n (d.m.th. kur r(A)<n), sistemi i ekuacioneve lineare është i mundshëm, por i pacaktuar dhe ai sistem, respektivisht sistemi (44b), mund të shprehet në formën:
a11x1+a12x2+⋯+a1rxr=b1−a1,r+1xr+1−⋯−a1nxna21x1+a22x2+⋯+a2rxr=b2−a2,r+1xr+1−⋯−a2nxn⋮ar1x1+ar2x2+⋯+arrxr=br−ar,r+1xr+1−⋯−arnxn

Zgjidhja (x1,x2,…,xr) e këtij sistemi të ekuacioneve lineare varet nga të panjohurat xr+1,xr+2,…,xn të cilat konsiderohen si parametra. Pra, në këtë rast sistemi i ekuacioneve lineare (44) ka pafund shumë zgjidhjesh.

Kur në sistemin e ekuacioneve lineare (44) të gjitha kufizat e lira janë të barabarta me zero (bi=0, i=1,2,…,m), sistemi i tillë quhet sistem i ekuacioneve lineare homogjene:

∑k=1naikxk=0 (i=1,2,….m).(...46)

Ky sistem ekuacionesh lineare homogjene ka vetëm zgjidhjen triviale x1=0, x2=0,…, xn=0, nëse r(A)=n.

Sistemi i ekuacioneve lineare homogjene (46) ka, përveç zgjidhjes triviale, edhe pa fund shumë zgjidhjesh tjera, nëse r(A)<n.

Shembuj

[redakto]

Të shqyrtohet zgjidhshmëria e sistemit të ekuacioneve:

3x1−5x2+2x3+4x4=27x1−4x2+ x3+3x4=55x1+7x2−4x3−3x4=3

Z g j i d h j e: Këtu r(A)=2,r(B)=3, prandaj sistemi i ekuacioneve të dhëna është i pamundshëm.


Të shgyrtohet zgjidhshmëria e sistemit të ekuacioneve:

3x1−2x2+ x3=32x1−3x2+ x3=0 x1+ x2−2x3=5−x1+2x2−2x3=2

Z g j i d h j e: Këtu r(A)=r(B)=3, prandaj sistemi i ekuacioneve të dhëna është i mundshëm dhe është ekuivalett me këtë sistem ekuacionesh:

3x1−2x2+ x3=32x1−3x2+ x3=0 x1+ x2−2x3=5

Ngase r=n, sistemi i ekuacioneve të dhënë është i caktuar dhe zgjidhja e tij është treshi i renditur (2; 1;−1).


Të shqyrtohet zgjidhshmëria e sistemit

x1+x2+x3−2x4=1x1+x2−x3−2x4=−1x1+x2+5x3−2x4=5

Z g j i d h j e: Në këtë rast r(A)=r(B)=2<n, prandaj sistemi i dhënë është i mundshëm, por i pacaktuar. Ky sistem ekuacionesh reduktohet në sistemin prej dy ekuacioneve lineare me katër të panjohura:

x1+x2+x3−2x4=1x1+x2−x3−2x4=−1

të cilin e shprehim në këtë trajtë:

x1+x3=2x4−x2+1x1−x3=2x4−x2−1

Në sistemin e fundit e marrim: x2=a, x4=b, ndërsa e njehsojmë: x1=2b−a, x3=1, prandaj konstatojmë se zgjidhjet e sistemit të dhënë janë katërshet e renditura (2b−a, a, 1, b).