Jump to content

Luli i madhëzë/Këngë natëtistëve

Nga Wikibooks

Luli i madhëzë
faqe
- Këngë natëtistëve -

1

Ushtari im[redakto]

Ushtoi
Kushtrimi
I popullit
Shqiptar
Ushtoi
Zëri
I ushtarit
Shqiptar
Nxiton
Populli
Ushtarit
Të i shërben
Nxiton
Tregtari
Nirsen
Popullit t'ja rrëmben
Tregtar
Që mbajn veten
Patriot
Thastë plotë.
Se kanë pa!
Se kanë pa!
I fletë burri gruas
Me zemërim plotë.
Ah! Kjo dukuri
Edhe Gurin
E shkatrron
Vetem durimit
S'ka çka i bonë.
Se ushtari shqiptar
Nuk është peshkë
N'grep tregtarit me ra.
Është ushtar
Ushtar vullnetar
Vetem për liri
N'luftë u dalë
S'ka mendu për
Për premtime e gjahë
E lërë më për para.
Ai nuk e donë belanë me t'vllanë.
Vetem një dëshirë
Ai ka,
Populli i lirë
Në vatanë.
Kalove provimet
E Zotit
Për ty
Do t'krenohet populli.

Jemi komb[redakto]

Ka një komb
Në këtë botë
Që e quan veten
Shqiptar
Jo, jo
Janë individë
Kjo tokë vetem
Skllavë tanë mbanë
Perendit
Kanë thënë
Është një komb
Komb shqiptarë
Jo, jo
Janë individë me bishta
Po ky flamur
Në Vlorë?
Do t'ju delë
Dardhë me bishtë
O të gjorë.
Kështu Sot
Zoti ka thonë.

Mrena tërpiçkë[redakto]

Me lot në sy
E me buzë në gazë
Shikoj n'pasqyrë
Damarin tamë
Dhe i flasë
O Damar, o damar
Po a din ti
Peshqi me nxanë
E Damari ndalet.
Nuk lëvizë.
Shikon e mendon
Po aspak nuk kupton.
Ah! pasqyre, moj pasqyre
Cila është më e bukura në botë.
Është Borëbardhja
Ku bjenë prroni ajo jeton.
Me një thes specash t'arrnunë,
E me njerzë t'shkurtunë
Ajo me nxjerrë peshqit
Në tan'antë ka mësu.
Nxjerr dylbera,
Mrena tërpiçka
E nga njëherë
Edhe ngjala.
E prekë me dorë
Damarin tim
Dhe peshqit
I kujtojë
Dhe kuptojë
Që jamë në jetë
Dhe heshtjen e vetemis
E gjallërojë.
Peshqit nga
Pasqyrja më
Shikojnë.
E unë të artin kërkojë.
E Gusa, në gurë
Votë e pashkëve
Ka vizatu, voja n'ta
Edhe njëher po donë me gjaku.
E draga
Po bërtet
Tona k'to vjetë
I kemi hupë
O Drag, Drag gërbani
Kurr s'ki mi mësu
Që mas parti veten
Duhesh me shiku ku ki gabu.
Lej këta le t'bojin
Kompromise, kanë kohë
Se shumë pakë kushton
Mijra njerzë n'botë amshueshme shkojnë.
E unë pasqyren sportive
Shikojë.
Pse jo!
Kur ata pyesin sala?
A thi na ka
S'pari takë, sakicë
Spartaku thojke jamë
S'pari tanë bashkë jemi konë.
Ky është vendi
Jonë
Trojë e vërtet
Përgjithmonë.

Ku je nisë moj[redakto]

Ku jeni nisë mor
Ku jeni tuj shkue
Dije-jar-na-ne
Me sy t'mshelen
N'Evropë dojmë me shkue
Dije-jar-na-ne
Po, populli sa për
Ftyrë oshtë tu ju votue
Dije-jar-na-ne
Me vo t'popullit
Po menoni që jeni tu lue
Dije-jar-na-ne
Rrnofshin votë
N'nxhepa t'popullit
Dije-jar-na-ne
Se sa për ju
Kena marue
Dije-jar-na-ne
Keni hi n'mes
Dy zjermave
Dije-jar-na-ne
O fetah, a me ne
A me ata
Dije-jar-na-ne

Gjeneral Çekiqi[redakto]

Gjeneral çekiqi
Njeri human
Kur kërsiti
Lufta, përkrahë
Njerzëve u kanë
U kanë e ka bo namë
Si gjeneral
Internacional
Gjeneral Çekiqi
N'vendlindje u kthy
Për kasapin
S'deshti me ndi
U krye lufta
Liria doli n'dritë
Gjenerali vetem
Bojke sehri me sy
Për hirë t'atdheut
I deshi teshat
E shtinë në politik
Kaçipërdhiçkat tu
Pi e t'u bërtitë
E Gjenerali çelë
Kufi për ditë
Ah! kur vjenë ajo ditë
Gjenerali kaçipërdhiçkat
Me çekiq me i thy.

Akullorja[1][redakto]

Pse nuk e shfleton
dora fletoren
lehtë si përkdhel
gjuha akulloren?
Kjo gjuhë e shkathtë
lëpin në të majtë,
lëpin në të djathtë,
vëzzzzt teposhtë,
vëzzzzt përpjetë
e syri rrotullohet
akullorja zvogëlohet
dhëmbi "Kërrc" n'korrnetë...
Shtëpia ime ka sy
Shtëpia ime ka jetë
S'beson? Kjo nuk është lojë
Çdo ditë ne e gjallërojmë.
Me tela e pa tela nëpër
Ekrane e Televizorë.

Voja[redakto]

O moj vo që po t'thojin votë
Katër vjetë me djerës e mundime
T'kam nxehë
E zonë nërë komë
Janë ardhë do me kravata
E po ma lypin me t'dhonë
O nuk jamë çyqe vonë mi dhonë
O e di, je njeri
E voten n'inkubatorë
Ka ardh koha mi lonë
Po a çelë a nuk çelë
Nuk e di shka me t'thonë.
E ti mos prit,
Menjëherë
Mas zgjedhjes kravatës
Edhe një vo e bonë.
E me budallekit tona
E nxanë nërë komë.
Një ditë me siguri
Prej votëve t'ua
Që një zog do të çelë
E të fluturojë
Përgjithmonë.

Bota prej penit[redakto]

Heu Atfishtë shka pe thu
Rushdi kangës me tupan a me ja fillu
Se Sinanen e Sabijën në maxhe me sefa e sevda
I kina majtë
Nana tyne ma ta nej po bërtet
Po jevgët në tim të vllaut i keni qu
Me dridhë penin
Në atë botë Selvia me vallëzu
Po si na u bo kjo punë
Djali atynëve qe e majnë penin ju bjen grusht.
E Selvia met cullak përmi prush.
Zoti Madh po te lutem mblo Selvin me dushk.
Bollmojeska çiklopit na i ka
Thonë njeri që se ze dhoma
Komë e kry përtej dhomës i kanë dalë
Se, se kanë ditë se allamoni thotë
Njeri shehë ma mirë me të dytin.
E bota ta dinë që Bekimi shkopin magjikt
Sy ja ka shti, për me bo
Çiklopin gusë
E me lëshu vonë për njeri
E vetë në zall skeleta njeriut me vizatu
Se mishi shpejtë vjen e shkonë si vizatim
E perendija shumë sene i bonë Kabulë
Vjenë i frynë kosit taratrojit
Si ka bo shumë herë në këtë botë.
E ç'po i binë Shotës jevgët e magjupt
E u kallën kur ninë
Që n'Dardani po binë dy tupana
E nona tyne po ju thotë
Çohi vallëzoni ju pastë nana.
IHA - Donja me defë
Po thotë Majkell Xheksonit
Defin ja komë lonë.
Për mi kallxu botes anë em anë.

Se kur fletë gojani shumohet dija[redakto]

E shumari e mësonë qysh sharrohet Selvia.
Shumarit sharren ja jepë gorania,
qeni që e ka rujtë Paria.
Opo ja japë me gjithë kënaqësi
se na e dojim shqip me ni.
Ah Bullicë, Bullicë
Qu livrit e mos rri kotë
Se e ki bo Selvin krejt lloç
Se shqiponja me
Dashni gardhin ta hekë
Mes gabo me ikë
Ngo vllavin shka po të thotë.
Ksej i thonë sheshë i bukur.
Veç me lotë
O pa o ni.
O peri
Kshtu e nxjerra këtë
Operë
Shumë të fala
E me nderë.
Lum po bonë Shqipnia
Rrnoft Llap-Labia
Po mes harroni shka
Po ju thomë
Se Gollaki është i jonë.
Edhe gjyshi vetë ka thonë
Pirroll ju koftë
Se jeni erë që zemrat na i nxehë
Eh, kur u pshteta me menu
Hapa dritaren, Berluskonin me kërku
Berluskon ty të pastë gjyshi
Që me ata dhomë krejt Romën në dritë e qiti.
Je xheni i vërtet, se
Sa kosakëve të Napoleonit
I ke tregu se Zoti është i vërtet.
Se edha ata jonë ikë nga kosi i Shqipërisë së vërtet.
Pajtonxhija popullit i ka premtu
Se Merakun për stolin e ariut prej telit
Ka me ja hekë.
Kur në dritë delë Aristoteli i vërtet.
A merita që ka e është ba zi tu hekë
Po qirret e bërtet,
O bomani sa ma shpejtë.
O prit bre burrë
Se nuk jamë jahu
Jamë shqiptar
E jam t'u arrnu
E di që shumë njerzve
Arrna nuk ju pëlqen
Po jemë e kemë qenë
Solidar në këtë jetë
Se edhe shkenctari
Kur kafkën e fëmisë
E shikonë
E dinë që arrna-arrna u konë.
Ju ka dashtë kohë
Kristaleve me thonë
Jena kockë
Diamant i vërtet
Vetëm kshtu
Zoti, skeletin
E fëmijës
E maron
E ku shkruhenë në kartë Fjalët' e gjuhësë zjarrtë?
Kur fëmija vetë
Babë ku e lamë krojin e arave tona.
Mos ki frikë o shpirt se me zarë edhe ai rrjedhë.
Delet tona
Kërcyllin e pemës së re
Kanë me tretë.
Që t'mos ketë më zullum në këtë jetë
E moj mollë
Mollë e shkretë
Nuk të hanë delet e mia
Se jamë bari i vërtet
Të çojë në shpi të Zotit
Në Jerusalem.
E mej tregu njerzimit
Se je e vërtetë.
E latini një arrnaxhi
Po e lypë
Për ata që penën e kanë ndërmend
Pirunin i argjendit mirë po punon
Ëndrrën e Hipi Zhdripit për pak ja
Shkatrrojë.
O osh O, s'sosh, pozitiv
Demat e botës te paria i bjenë
Me marr shkopin magjik
Të Nënës Terezë.
Se i kena nonat ma të mira
Që dinë si lindë e rritet fëmija.
Po ta kujtoj o plakë
Dy luftojnë i treti fitonë, e teton kena me dekë
Por unë e kamë zemren vetëm dashuri.
E ti mos harro ai që abortojë osht t'u kqyrë.
E kjo simfoni nuk është për fëmijë
Që unin nuk e kanë ndierë në zemrën e tij.
Ah, kjo pikë, pikë e vërtetë
Përreth vetës krejt univerzin e cellë
Fëmija i lindur me dashuri
Rroten e qetë e vërenë
Me dashuri e heka frikën që njerzit
Të mos i shkelë
Krijova një rrotë finale
Pa pare
Që botën e sjellë.
O ju yje e ju hona
Nëse vazhdoni
Me rrena e pshtellime
Dikuj ka me ju
Kajt nona

Le, se ishte[redakto]

Le, se ishte - po pse ishte?
Ja-a, është - po pse është?
Le, se ishte tradhëtar - po pse ishte?
Ja-a, ishte patriot - po pse ishte?
Le, se ai me fe - po pse me?
Ja-a, ai me komunist - po, pse me?
Le, se ai me fashist - po, pse?
Ja-a, ai me kapitalistët - po pse?
Le, le, le e po e lenë vetvehten.
Le, le, le e po vdesë si qenë.
E mos kukat masandej le-le.

E ku shkruhenë në kartë Fjalët' e gjuhësë zjarrtë?[redakto]

O baca Naim, boll bre mes em shti
Mu shkru n'kartë nuk shkruhen
Për këta e kemë bo vendin ku thuhen
E kur goja e nxjerr fjalën e shkrune n'kartë
Milliona e milarda grimca i kallë
I kallë e i përvëllon, paramendo kur trupi i ndihmon.
Këtë botë e katapultonë.
E kem provu kur teatri jashtë
Skenës është lujtë
Nga ajo kohë
Kjo punë nga i'Madhi Zotë
U ndalu masën e grimcave me i trazu.
Eh, ram në gjumë, bujtëm disa javë.
Në dritë nuk mujshim me dalë.
Na mungote fjala e Zotit t'Madhë.
Zoti i madhë e pruni Copën
Aua, çfarë Cope, i ngante, afër
tepihave t'persisë.
Copa anë e përtej u hapë
Dhe në veshë, tha qi ...
E unë i rashë.
I'Madhi Zot kah mot e ka ndalu
Për këtë fjala vetëm nëpër
Shtëpia t'mia flitet e thurret.
Po o perendi si i kanë emrat ato
Ma thuaj se nuk e di
Te at i ri, kisha pa qamin duke çarë.
Kjante e vajtonte nga t'vetë ishte ndarë
Bë k'ta, dhe shih te qetë si jonë.
E çami tha po edhe ata si unë një lotë në zemër kanë.
E u ropa t'u punu, e kërkush s'po ma di.
Këto fjalë të mia i kamë
Pa mahi.
E unë qyrr i vetmumë
Prej tonë këtij mishi e vjami
I rrethumë.
O fëmijë që shikon e ende nuk kuptonë.
Vjenë dita e të duhen, si mu deshtë Naimi mu.
Se kështu njeriu prej kocke, mishi e lëkure u maru.
E ku shkruhenë në kartë Fjalët' e gjuhësë zjarrtë?
O fëmijë që shikon e ende nuk kuptonë.
Ke durim me Perenit si patem ne Sot për ty o i'Madhi Zot.
Se kanë thanë të partë e tu.
Se nuk është lehtë me majtë fëmijë si njeri
Për këtë, ne të bëmë ty një.
Ke durim deri sa të plakësh këto fjalë
Deri atëherë munesh me ardhë neve
Në teatër me na pa.
E demat pas frengjive, që i shohë
Kur e hapi dritaren, mbushem gazë
Kur pyesin, pse kto kamera
Po ju them o zotni që jeni pas
Dilni matanë dhe shikoni
Qysh shpërthen e qeshnja mas shtosit t'shoferave.
E ti qe pe menon se s'kom tjeter punë
Veqë se mi mshu si ai me tull
Ma merr menja se e ke kuptu.
E mos harroni se
Arti më i bukur i jetës
Është për një jetë njerzore me kultur shpirtërore.
E unë po e vazhdojë me i mshu 21-shit
Ah, kos i mirë, a kosovâ ç'farë cope oshtë
K'ta e dinë nëpër tal ku pu talli e po u bani.
Ups, me tal e nisëm me taljon pi lomë
Se kur të t'kem nevojë një m'romje
Imagjinojmë
Ademi vdiq, Selvia met me barrë
U quditshin qysh kshtu motra me vëllanë.
Po se kanë ditë që motra në jug u kanë.
Ah, dhip i mirë Selvi ishe konë
Po ja ki vnu mollës synin, e gjallë
Nuk duhet me të lanë.
Kanë marr vesh krej shqipet e planetit
Që ty t'ka hupë vigjiniteti
E mollën ty n'dorë nuk bonë me ta lanë
Po mos ke frikë se i kem djemt në Amerikë
Ty e mollën, thmitë e ademit
Nëpër udhë t'Katapultit kanë me t'qu.
E Hipi Zhdripi është gjakovar
Njëher ondrën dikush ka shanca me ja prish
Dytën herë, e ka vështirë, i'lshon kallakonxhet që t'çudit.
Se dulem prej temes
E kshtu mor djalë
Me miliona njerzë u vranë, u bonen shkrum e hi.
Kqyrja emrin e tij shka po të thotë
Mos e lini, po tjetri tepër largë shkojë.
Ndezi xixën e gjëvergjillit.
Ulju e përkulju fjalës Naimit.
Se në atë shekull kso fjalë kanë përdorë
Në botën e Hipi Zhdripit
Se fundi fundit,
Unë s'kom fajë
Pse u Met o hi.
Për me pa këtë film
Dashnia për njerzimin n'zemër tone
Duhet me kanë e paqë si loti im.
Po kjo nuk do me thonë
Që t'ritë mos me menu
Para se mi nisë me hangër molla t'ndalume
Se molla t'ndalume gjithëmonë ka pasë
Po shtosi oshtë me lonë teton me pa
E me konë t'vetëdishëm që nuk bonë me prekë.
Krejt bota e di
Që molla e Zotit
Duhet me konë n'shpi të Zotit.
E mes me livrit vërcë-e-cërcë
Po çoni selamin demave ta nisin lojën
Udha për Jerusalem.
E suta bacës sa ka nisë me folë
Na shkojë në shpi të Zotit, Selvia me mollë në dorë
Zoti e runë edhe ja blenë një kurrorë.
Panonia e Dardania festojnë.
Që skllavëria e vërtetë në Evropë mbarojë.
Hajt se deri sa t'luhet loja
Teatrat nëpër shpija t'Zotit
Muret nacionale i shkatrrojin.
Masanej nuk është interesant, nuk dallon si floriu prej ari.
Kush do mi rujt adetet e veta,
Le të ngjitet nëpër bjeshkë.
Ata kur u dalë libri në masë
Këtë andërr e kanë pasë
E sedel mo tashti me kompjutera e televizion.
Shkon qebesa tu keshë.
Edhe ta dini, se
Ajo gjenerat këtë andërr e kanë trashëgu
Prej atij/asaj që ja ka fillu.
Na tash e dimë se qysh delë 1-shi para O-së.
Edhe e bojim vetëm me ja bo pleqëve qefin.
Ky është rrespekt për Perendin
Ashtu që punën që e bojim Sot
Nesër Zoti me na ditë
Që jemë munu çaqë sa kemi ditë.
E pleqtë nuk i kena mytë.
Që edhe fëmijtë tanë mes me na mytë.
E në vetëshe qysh ka ardhë deri tek kjo punë
Unë nuk di shka me t'thonë
Vetëm se gjuha JAVA shumë sene t'kalxon
E ata shqiptar që muhalifet e ati OSHO-s
A qysh e ka emrin, i marrin seriozisht, ngulen keq
Se ato janë lëkurë qysh pleqtë e kanë paramenu njerzimin.
Ato të mira janë për pleqë e për të ri të dalën dipit
Po për dishka tjetër kurrgjo.
Për me pa qartë ai që e di me shqiptu t'folmen tonë
Ska nevojë as për drogë, as për kurgjo
Vetëm sheqer në kafe
POWER. edhe shkon si vodka me limon
Fluturo lartë-lartë
Oj shqiponjë
Edhe shehë krejtë shtaztë e njeriut shka kanë bo.
Lexo me zemër njerzore
Ilaçi kundër KEK-ut
Lexo pa hile
Po, po, secili e dinë
Fjalën e Konicës
Nënat shqiptare lindin vetem oficira
Po, po se krejt prej istrisë
xhind i kanë marrë e bo duç
E kanë thonë se është Met o hi
U bo Dukat.
E për me ju bo qefin pleqëve e mi rujtë qetësinë
Mishi duhet me u kapë për ashtë
Kush është bektesh e merr veshë.
LUFTA E MAJMUNAVE
Gjermania duhet me nxjerr ma shumë Kaja Jana e qisi tipa, Xhango Azyla.
E populli ma shpesh ta kujton Rudi Karellin se hero ish konë.
Se skeleti donë muskuj dhe mishë për me ecë.
Edhe Afrika mos t'menonë se populli
N'Gjermani nuk ja di, por përkundrazi
Me cilin NJERI t'folësh nja-t'dyten direkt a indirekt ja di.
Po edhe këta kanë hekë
Për me ardhë kjo ditë
E nuk janë vetëm Afrikantë po jamë edhe une e ti.
E kështu mër shpirt, nuk e di sa është vështirë
Kur mësusja nga Afganistani çartet kur sheshë se
Qysh puna shkonë, e prej urrejtjes e dhimbjes mallkon
E ti gjendesh mbi murë si murë e shikon
Në të dy antë
Si njeri-njerin nuk e kuptonë.
E në vete bërtet Sabër selamet
Se deri sa nuk derdhet gjakë
Mirë po shkonë.
Po shkon, po shkon si Vodka me Limon.
Se prej asaj nane afgane
Dy çupa po studiojnë e vjenë dita që e kuptojnë.
E haj me detë
E u rrjepa t'u punu
E ata nuk po kuptojnë.
Unë nuk jamë as shkrimtar as poetë
Po ju ka-me-ra ka të bi që më shikoni
Luajini lojën "Nuk bje, ku bje, syri Shqiponjës e merr".
Dhe kurr mos harroni
Se JAVA ju shehë.
A ashtë shejtan a melaqe
Kjo varret nga ne
Po përktheni Ilaçin e KEK-ut
Se për detyrë e kemë me nda me të tjertë.

  1. Rifat Kuka (1936) "Akullorja"

Luli i madhëzë
faqe
- Këngë natëtistëve -

1