Jump to content

Asdreni: Tingëllime

Nga Wikibooks
Tingëllime
Një grimë dukej sa një mot i tërë
Ndë plepat, afër kopshtit kur të prita.
Sa shkonin rrugës!? Unë u habita,
Po ty s’të pashë, s’dinja ç’ishe bërë.


Dëshmime dashurie sa të dhashë,
Me lot si një foshnjë ty t’u luta.
Si zonjë kur me duartë të buta
Më mbanje, unë krahut ty s’të lashë.


Si perëndeshë, t’adhuronj! Mëshirë
Ki, vashë, plagën mua ti shëroma.
Afrohu, je e butë, zemërmirë;


Fisnike je, largoje madhështinë
Dhe buzëqeshjen t’ëmbël, ah, dërgoma,
Me një të puthur falma lumturinë.


Asdreni
Burimi: Gazeta "Shqiptarja.com" 12.11.2013