Koha e rojtarit të margaritarëve/Kisha ortodokse serbe dhe roli saj gjenocidial ndaj shqiptarëve

Nga Wikibooks
Jump to navigation Jump to search
Kisha ortodokse serbe dhe roli saj gjenocid ndaj shqiptarëve

5 nëntor 2005

Në kohën e bombardimeve të NATO-s dhe luftës në Kosovë, në spitalin e Gjakovës, ishin strehuar shumë familje shqiptare me shpresë se do të shpëtonin nga thikat dhe plumbat e kriminelëve serbë.

Hordhitë e tërbuara paramilitare dhe policore serbe, pothuaj çdo ditë vinin dhe bënin provokime të rënda si ndaj personelit mjekësor ashtu dhe familjeve të strehuara. Një ditë, një epror serb, u kërcënua se po e dëgjoj vetëm edhe një fjalë shqip aty, do të vriteshin të gjithë.

Që nga fillimi i luftës në Kosovë nuk kisha ndërpre asnjëherë shkuarjet në spital. Edhe pse me rreziqe të mëdha, unë vazhdoja marshutën time të rëndomtë, shtepi – spital dhe anasjelltas. Nuk kisha guxim asnjëherë të rrija natën aty. Tërë kohën më parafytyrohej skena e Spitalit në Vukovar dhe masakra që bënë kriminelët serbë aty ndaj personelit dhe pacientëve kroatë.

Rastësisht një ditë, në veturën e ndihmës së shpejtë, që ishte e parkuar fare pran meje, më ra në sy një pamflet i cili mbante memorandumin e Kishës Ortodokse Serbe.

Nga kureshtja fillova ta lexoj përmbajtjen e letrës me shpejtësi, ishte frika se mos më dikton dikush nga serbët.

Ajo çka lexova aty ishte rrëqethësen. Mes marrëzirave tjera shoviniste dhe ultranacionaliste, institucioni më i lartë shpirtëror serb, ju bënte thirrje të gjithë serbëve qe të vrasin sa më shumë shqiptarë. Kjo duhej të behej në emër të “zotit” serb, me arsyetim se shqiptarët janë të pa fe dhe ai që është serb i vërtetë nuk guxon të nguron dhe të ketë mëshirë në këtë drejtim.

Pas kësaj e kuptova edhe më mire kush qëndronte prapa dhe qëllimin e kësaj lufte. Qëllimi ishte të asgjësohet përfundimisht elementi shqiptar nga trojet e veta etnike , e gjithë kjo e inspiruar nga kreu i Kishës Ortodokse Serbe me në krye patriarkun Pavle !!!

Këto ditë, sa më shumë që përmendet zgjidhja dhe definimi i statusit final, e sidomos opsioni i pavarësisë së Kosovës, del në shesh politika hegjemoniste dhe neokolonialiste serbomadhe. Pas një kohe të gjatë heshtjeje, Kisha Ortodokse Serbe filloj sërish aktivitetin dhe propagandën e saj politike.

Deklarata e lëshuar këto dite, nga krerët e kësaj kishe se “ pavarësinë e Kosovës e kuptojmë si okupim ” edhe një herë dëshmon rolin kriminal që ka pasur kjo kishë gjatë një shekulli në raport me Kosovën dhe shqiptarët. Përsëri përmendet Kosova si “ djepi shpirtëror “ i tyre.

Në këtë fare “djepi” gjatë luftës së fundit në Kosovë, përkundej vet shpirti i Satanitës, i cili bëri krimet më makabre ndaj popullatës civile dhe të pa mbrojtur shqiptare.

Më tej, në këtë deklaratë të lëshuar thuhet: " shteti i Serbisë do të ishte i gatshëm që të sigurojë autonomi të vërtetë dhe thelbësore për Kosovën, për të gjithë njerëzit dhe popujt që jetojnë në të ". Kjo thënie është aq e paturpshme dhe jo humane, është një produkt i nxjerrë nga vetë djalli dhe ka për qëllim mashtrimin e bashkësisë ndërkombëtare, kinse serbët na qenkan mbrojtësit e gjithë popujve që jetojnë në Kosovë. Koha kur këta “mbrojtës” ishin në Kosovë, ishte koha më e ligë që mban mend populli i Kosovës.

Për fat të mire tash ka kush ta mbron Kosovën dhe popullin e sajë. Nëse kjo kishë ka të bëjë me Zotin, atëherë shumë herët kishte për të ndodhur kërkimi faljes për krimet serbe të bëra në Kosovë. Kjo nuk ndodhi brenda këtyre gjashtë viteve as nga kisha serbe, e as nga asnjë institucion shtetëror serbë.

Pendimi për krimin e bërë do të thotë besim tek i Plotfuqishmi.

I gjithë ky mekanizëm, u aktivizua nga vizita që bëri kryeministri Koshtunica, një ditë më pare në Kishën Ortodokse Serbe, dhe ringjalli përsëri turpin që buron nga kjo kishë. Njeriu me “ kallash ne dorë “, ish presidenti serb dhe tani z.kryeministri serb Koshtunica, tenton të vazhdoj lojën të cilën me dhunë ia ndërpreu Aleanca Veriatlantike në vitin 1999.

Nëse Koshtunica dhe Kisha Ortodokse vuajnë nga sëmundja e amnezisë, prapë ka ilaçe efikase, por mos të mendojnë se populli shqiptar harron lehtë gjithë ato vuajtje që i shkaktuan kriminelët serbë, gjithnjë në trajtë institucionale, gjatë shekullit të fundit, popullatës autoktone shqiptare në Kosovë.

Pamfletet dhe predikimet e Kishës Ortodokse Serbe, janë ngulitur thellë në vetëdijen e çdo serbi dhe është vështirë edhe pas një shekulli të largohet urrejtja patologjike e tyre ndaj shqiptarëve. Ky është një kompleks i pa shëruar i okupatorit serb ndaj popullatës autoktone kosovare. Këtë shqiptarët e dinë shumë mirë dhe kthim prapa nuk ka. Serbia më kurrë nuk do të ketë shans të bëjë kasaphane dhe të rikolonizojë Kosovën.

Eksperimenti qindvjeçari i sundimit të egër serb në këto troje , nuk arsyeton deklaratën e fundit të Kishës Ortodokse Serbe për “ mbrojtje të të gjithë popujve që jetojnë në Kosovë “. Këto iluzione dhe gjepura mund të konsumohen vetëm brenda Serbisë.

Të menduarit destruktiv i një institucioni të lartë shpirtërorë, padyshim do të kthehet si bumerang për vet Serbinë. Levizjet ultranacionaliste brenda institucionale në Serbi , bënë që kohëve të fundit të zhvillohet ndjenjë e thellë antisemitiste te populli serb dhe të zhvillohet kampanjë e pa kompromis dhe me minoritetet tjera që jetojnë në kuadër të kufijve të Serbisë.

Serbia nuk është në gjendje të mbajë si duhet vetën e lëre më sërish të kthehet në ish kolonitë e veta. Koha e kolonive perëndoj në shekullin XX-të, ky shekull i takon Kosovës së lirë, demokratike dhe të pavarur.