Teorema e Kronecker-Capellit

Nga Wikibooks

Shko te: navigacion, kërko
Jeni duke lexuar pjesë nga libri në punim e sipër:
Matricat dhe përcaktorët


Matricat


Përcaktorët


Sistemet e ekuacioneve


Format lineare



[redaktoni] Matrica e ekuacionit linear dhe matrica e zgjeruar e tij

Le të marrim sistemin e m ekuacioneve lineare me n të panjohura:

\sum^{n}_{k=1} a_{ik}x_k = b_i \ (i = 1, 2, \cdots, m). (...44)

Në këtë rast matrica drejtkëndore A = [aik]m,n quhet matrica e sistemit të ekuacioneve lineare (44), ndërsa matrica drejtkëndore

B= \begin{bmatrix}
a_{11}	& a_{12} 	& \cdots 	& a_{1n}	& b_1	\\
a_{21}	& a_{22} 	& \cdots 	& a_{2n}	& b_2	\\
\vdots	& 	 	& 		& 		& 	\\
a_{m1}	& a_{m2} 	& \cdots 	& a_{mn}	& b_m	\\
\end{bmatrix} (...45)

quhet matrica e zgjeruar e atij sistemi.


Thuhet se sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm nëse ekziston bashkësia e vlerave t_k \ (k = 1, 2,.. . , n) e atillë që

\sum^{n}_{k=1} a_{ik}t_k = b_i \ (i =1, 2, ... , m)(...44a)

paraqet një sistem i m formulave të sakta. Bashkësia e vlerave të atilla quhet zgjidhja e sistemit të ekuacioneve lineare (44).

[redaktoni] Teorema e Kronecker - Capellit

T e o r e m a: e Kronecker - Capellit. - Sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm atëherë dhe vetëm atëherë nëse r(A) = r(B).

V ë r t e t i m: Hipoteza e teoremës është e nevojshme, meqë supozimi se sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm, implikon që r(A) = r(B).

Vërtet, kur e shumëzojmë me radhë shtyllën e parë, të dytë,\cdots , shtyllën n të matricës B me numrat: -t_1, -t_2, \ldots	t_n dhe pastaj ato prodhime i shtojmë shtyllës së fundit, përftohet kjo matricë ekuivalente:

\begin{bmatrix}
a_{11} 	&	a_{12} 	&	\cdots	&	a_{1n} 	&	& b_1-\underset{{k=1}}{\overset{n}{\sum}} a_{1k}t_k\\
\vdots	&		&		&		&	&				\\
a_{m1} 	&	a_{m2} 	&	\cdots 	&	a_{mn} 	&	& b_m-\underset{{k=1}}{\overset{n}{\sum}} a_{mk}t_k\\
\end{bmatrix}

Të gjitha elementet e shtyllës n + 1 të kësaj matrice janë të barabarta me zero (në bazë të formulave (44a)), prandaj konkludojmë se r(A) = r(B).

Hipoteza e teoremës është e mjaftueshme, sepse kushti r(A) = r(B) implikon që sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm.

Vërtet, kur r(A) = r(B) = r, atëherë ekziston së paku një submatricë regulare e rendit r të matricës A. Le të supozojmë se submatrica e atillë ndodhet në këndin e epërm të matricës. Në këtë rast r rreshta të parë të matricës A dhe matricës B janë linearisht të pavarur, ndërkaq rreshtat tjerë në këto matrica janë kombinime lineare nga ata r rreshta të para. Nga kjo del se tani sistemi i ekuacioneve lineare (44) reduktohet në r ekuacione lineare me n të panjohura:

\begin{matrix}
a_{11}x_1 &+& a_{12}x_2 &+& \cdots &+& a_{1n}x_n &=& b_1	\\
a_{21}x_1 &+& a_{22}x_2 &+& \cdots &+& a_{2n}x_n &=& b_2	\\
	  & &		& &		& &      & \vdots &	\\
a_{r1}x_1 &+& a_{r2}x_2 &+& \cdots &+& a_{rn}x_n &=& b_r	\\
\end{matrix}

ndërsa ekuacionet tjera të atij sistemi mund të flaken (mënjanohen).

       Varësisht prej vlerës së numrit r, dallojmë këto dy raste:
1°. Kur r = n (d.m.th. kur r(A) = n), sistemi i ekuacioneve lineare (44) është i mundshëm dhe i caktuar, zgjidhjen e tij mund ta njehsojmë me formulat e Cramerit ose me algoritmin e Gaussit; dhe
2°. Kur r < n (d.m.th. kur r(A) < n), sistemi i ekuacioneve lineare është i mundshëm, por i pacaktuar dhe ai sistem, respektivisht sistemi (44b), mund të shprehet në formën:
\begin{matrix}
a_{11}x_1+a_{12}x_2+  \cdots  +a_{1r}x_r=b_1-a_{1,r+1}x_{r+1}- & \cdots & -a_{1n}x_n \\
a_{21}x_1+a_{22}x_2+  \cdots  +a_{2r}x_r=b_2-a_{2,r+1}x_{r+1}- & \cdots & -a_{2n}x_n \\
& \vdots & \\
a_{r1}x_1+a_{r2}x_2+  \cdots  +a_{rr}x_r=b_r-a_{r,r+1}x_{r+1}- & \cdots & -a_{rn}x_n \\
\end{matrix}

Zgjidhja (x_1, x_2, \ldots , x_r) e këtij sistemi të ekuacioneve lineare varet nga të panjohurat x_{r+1}, x_{r+2}, \ldots , x_n të cilat konsiderohen si parametra. Pra, në këtë rast sistemi i ekuacioneve lineare (44) ka pafund shumë zgjidhjesh.

Kur në sistemin e ekuacioneve lineare (44) të gjitha kufizat e lira janë të barabarta me zero (b_i=0, \ i=1, 2, \ldots , m), sistemi i tillë quhet sistem i ekuacioneve lineare homogjene:

\sum^{n}_{k=1} a_{ik}x_k=0 \ (i=1, 2, \ldots. m).(...46)

Ky sistem ekuacionesh lineare homogjene ka vetëm zgjidhjen triviale x_1=0, \ x_2=0,\ldots, \ x_n=0, nëse r(A) = n.

Sistemi i ekuacioneve lineare homogjene (46) ka, përveç zgjidhjes triviale, edhe pa fund shumë zgjidhjesh tjera, nëse r(A) < n.

[redaktoni] Shembuj

Të shqyrtohet zgjidhshmëria e sistemit të ekuacioneve:

\begin{matrix}
3x_1	&-&	5x_2	&+&	 2x_3	&+&	4x_4	&=&	2	\\
7x_1	&-&	4x_2	&+& 	\ x_3	&+&	3x_4	&=&	5	\\
5x_1 	&+& 	7x_2 	&-&	 4x_3 	&-& 	3x_4	&=& 	3	\\
\end{matrix}

Z g j i d h j e: Këtu r(A) = 2,r(B) = 3, prandaj sistemi i ekuacioneve të dhëna është i pamundshëm.


Të shgyrtohet zgjidhshmëria e sistemit të ekuacioneve:

\begin{matrix}
 3x_1	&-&	 2x_2	&+& 	\ x_3	&=&	3	\\
 2x_1	&-&	 3x_2	&+& 	\ x_3	&=&	0	\\ 
\ x_1	&+& 	\ x_2	&-&	 2x_3	&=&	5	\\
 -x_1	&+&	 2x_2	&-&	 2x_3	&=&	2	\\
\end{matrix}

Z g j i d h j e: Këtu r(A) = r(B) = 3, prandaj sistemi i ekuacioneve të dhëna është i mundshëm dhe është ekuivalett me këtë sistem ekuacionesh:

\begin{matrix}
 3x_1	&-&	 2x_2	&+&	\ x_3	&=&	3	\\
 2x_1	&-&	 3x_2	&+&	\ x_3	&=&	0	\\ 
\ x_1	&+&	\ x_2	&-&	 2x_3	&=&	5	\\
\end{matrix}

Ngase r = n, sistemi i ekuacioneve të dhënë është i caktuar dhe zgjidhja e tij është treshi i renditur (2;\ 1; - 1).


Të shqyrtohet zgjidhshmëria e sistemit

\begin{matrix}
x_1+x_2+ x_3-2x_4= 1	\\ x_1+x_2- x_3-2x4=-1	\\
x_1+x_2+5x_3-2x_4=5	\\
\end{matrix}

Z g j i d h j e: Në këtë rast r(A) = r(B) = 2 < n, prandaj sistemi i dhënë është i mundshëm, por i pacaktuar. Ky sistem ekuacionesh reduktohet në sistemin prej dy ekuacioneve lineare me katër të panjohura:

\begin{matrix}
x_1+x_2+x_3-2x_4= 1	\\
x_1+x_2-x_3-2x_4=-1	\\
\end{matrix}

të cilin e shprehim në këtë trajtë:

\begin{matrix}
x_1+x_3=2x_4-x_2+1	\\
x_1 -x_3=2x_4-x_2-1 \\
\end{matrix}

Në sistemin e fundit e marrim: x_2=a, \ x_4=b, ndërsa e njehsojmë: x_1=2b-a, \ x_3=1, prandaj konstatojmë se zgjidhjet e sistemit të dhënë janë katërshet e renditura (2b - a, \ a, \ 1, \ b).