Njehësimi i vlerës së përcaktrorëve

Nga Wikibooks

Shko te: navigacion, kërko
Jeni duke lexuar pjesë nga libri në punim e sipër:
Matricat dhe përcaktorët


Matricat


Përcaktorët


Sistemet e ekuacioneve


Format lineare


Për njehsimin e vlerës së përcaktorëve të rendit të dytë dhe të tretë rëndom shfrytëzohen këto skema:

(a)
101a skema e njehsimit të përcaktorëve.PNG
(b)
101b skema e njehsimit të përcaktorëve.PNG
(b1)
102b1 skema e njehsimit të përcaktorëve.PNG
(c)
102c skema e njehsimit të përcaktorëve.PNG

Skemat (b), (b1) shprehin rregullën e Legendrit ose rregullën e trekëndëshit, kurse skema (c) rregullën e Sarrusit. Përdorimi i tyre shihet qartas.

Mirëpo, për njehsimin e vlerës së përcaktorëve të rendit të tretë mund të shfrytëzohet edhe vetë formula përkufizuese (25). Kur polinomin e këtij përcaktori e paraqesim në këtë trajtë:

a11(a22a33a23a32) − a12(a21a33a23a31) + a13(a21a32a22a31)

respektivisht


a_{11}
\begin{vmatrix}
a_{22} & a_{23} \\ a_{32} & a_{33} 
\end{vmatrix}
-a_{12}
\begin{vmatrix}
a_{21} & a_{23} \\
a_{31} & a_{33}
\end{vmatrix}+a_{13}
\begin{vmatrix}
a_{21} & a_{22} \\ a_{31} & a_{32}
\end{vmatrix}

atëherë kemi:

\begin{vmatrix}
a_{11} & a_{12} & a_{13} \\
a_{21} & a_{22} & a_{23} \\
a_{31} & a_{32} & a_{33}
\end{vmatrix}
= a_{11}
\begin{vmatrix}
a_{22} & a_{23}\\
a_{32} & a_{33}
\end{vmatrix}
-a_{12}
\begin{vmatrix}
a_{21} & a_{23} \\
a_{31} & a_{33}
\end{vmatrix}
+a_{13}
\begin{vmatrix}
a_{21} & a_{22} \\
a_{31} & a_{32}
\end{vmatrix}
(...25a)
ku përcaktorët e rendit të dytë:
\begin{vmatrix}
a_{22} & a_{23}\\
a_{32} & a_{33}
\end{vmatrix} \ ,
\begin{vmatrix}
a_{21} & a_{23} \\
a_{31} & a_{33}
\end{vmatrix} \ ,
\begin{vmatrix}
a_{21} & a_{22} \\
a_{31} & a_{32}
\end{vmatrix}

quhen subdeterminante ose minore të elementeve a11,a12,a13detA. Kur përcaktorin e rendit të tretë (25a) emërtojmë me D, atëherë minoret e elementeve a11,a12,a13 emërtohen me D11,D12,D13 dhe përcaktori shprehet:

D = a11D11a12D12 + a13D13. (...25b)

Kur përcaktorin e rendit të tretë e shprehim në formën (25a) ose (25b) themi se atë e kemi zhvilluar në minore (subdeterminante) sipas elementeve të rreshtit të parë. Fare lehtë mund të provohet se përcaktori D mund të zhvillohet në minore sipas elementeve të cilido rresht ose shtyllë.

Në përgjithësi, minori që i përgjigjet elementit aik shënohet me Dik. Prodhimi i minorit Dik me numrin ( − 1)1 + k quhet kofaktor (komplementi algjebrik) i elementit aik dhe shënohet Aik, pra:

Aik = ( − 1)i + kDik. (...27)

Duke pasur parasysh këtë, formula (25b) merr këtë trajtë:

D = a11A11 + a12A12 + a13A13

Nuk është vështirë të provohet se, në përgjithësi, përcaktori i rendit të tretë D mund të shprehet me formulat:

D=\begin{cases} 
a_{i1}A_{i1}+a_{i2}A_{i2}+a_{i3}A_{i3} & (i=1, 2, 3) \\	
a_{1k}A_{1k}+a_{2k}A_{2k}+a_{3k}A_{3k} & (k=1,2,3) 
\end{cases}(...28)

që quhen formulat e Laplacit[1].

Kur formulat e Laplacit i përgjithësojmë për përcaktorin e rendit n përftojmë:

D=\begin{cases}
a_{i1} A_{i1} +a_{i2}A_{i2}+ \cdots +a_{in}A_{in} & (i=1, 2, \cdots, n) \\
a_{1k}A_{1k}+a_{2k}A_{2k}+ \cdots +a_{nk}A_{nk} & (k=1, 2,\cdots, n)
\end{cases}[2](...28a)

Nga këto formula shihet se njehsimi i përcaktorit të rendit n reduktohet në njehsimin e n përcaktorëve të rendit n − 1.

[redaktoni] Shembuj

Të njehsohet vlera e përcaktorit

D=
\begin{vmatrix} 
a^2 &     2ab & b^2 \\ 
ac  & ad + bc & bd  \\
c^2 &     2cd & d^2
\end{vmatrix}

Z g j i d h j e: E zhvillojmë përcaktorin në minore sipas elementeve të rreshtit të dytë dhe njëherit aplikojmë vetitë e përcaktorëve siç vijon;

D \, =
-ac          \begin{vmatrix} 2ab & b^2 \\ 2cd & d^2  \end{vmatrix}
+(ad + bc)   \begin{vmatrix} a^2 & b^2 \\ c^2  & d^2  \end{vmatrix}
-bd          \begin{vmatrix} a^2 & 2ab \\ c^2  & 2cd  \end{vmatrix}
=
-2abcd       \begin{vmatrix} a   & b   \\ c   & d    \end{vmatrix}
+(ad + bc)   \begin{vmatrix} a^2 & b^2 \\ c^2  & d^2  \end{vmatrix}
-2abcd       \begin{vmatrix} a   & b   \\ c   & d    \end{vmatrix}
=
-4abcd       \begin{vmatrix} a   & b   \\ c   & d    \end{vmatrix}
+(ad+bc) (a^2 d^2 -b^2 c^2)
=
-4abcd (ad-bc)+(ad-bc)^2(ad-bc)
\,
=
(ad-bc)[(ad-bc)^3-4abcd]=(ad-bc)^3 
\,.

Të vërtetohet identiteti

\begin{vmatrix}
a-b-c  & 2a    & 2a \\
2b    &  b-c-a & 2b \\
2c    &  2c    &c-a-b
\end{vmatrix}=(a+b+c)^3.

V ë r t e t i m: Duke shfrytëzuar vetitë e përcaktorëve kryhen këto transformime identike

\begin{vmatrix}
a\!-\!b\!-\!c 	&2a	& 2a	\\			
2b	&b\!-\!c\!-\!a	&2b	\\			
2c	&2c	&c\!-\!a-\!b				
\end{vmatrix} \!=\!i\!+\!(ii\!+\!iii) 
\begin{vmatrix}
a\!+\!b\!+\!c	&a\!+\!b\!+\!c 	&a\!+\!b\!+\!c	\\
2b	&b\!-\!c\!-\!a 	&2b	\\
2c	&2c	&\!c\!-\!a\!-\!b
\end{vmatrix}
\!=(a\!+\!b\!+\!c) \begin{vmatrix}
1	&l	&1	\\
2b	&b\!-\!c\!-\!a	&2b	\\
2c	&2c	&c\!-\!a\!-\!b	
\end{vmatrix}
=(a\!+\!b\!+\!c) \begin{vmatrix}										
1	&\overset {(ii-i)} {0}		& \overset {(iii-i)} {0}	\\			
2b	&-(a\!+\!b\!+\!c)			&0				\\	
2c	&0				&-(a\!+\!b\!+\!c)
\end{vmatrix}
=(a\!+\!b\!+\!c) \begin{vmatrix}
-(\!a\!+\!b\!+\!c\!)	&0		\\						
0		&-(a+b+c)	
\end{vmatrix}
=(a\!+\!b\!+\!c)^3 
\,.


Cite error: <ref> tags exist, but no <references/> tag was found